AI หรือ Artificial Intelligence สวัสดีครับทุกคนวันนี้บทความซีรีย์เราก็มาถึงพาร์ทที่ 3 กันแล้วนะครับ ในตอนนี้เรากำลังจะมาพูดถึง เรื่องที่เป็นเทรนด์ใน 2-3 ปีหลังมานี้ ตั้งแต่ปี 2023 ผมเชื่อว่าเกือบจะทุกคนที่อ่านมาถึงตรงนี้น่าจะเคยได้ยินคำว่า AI หรือ Artificial Intelligence ผ่านหูกันมาอยู่แล้วนะครับ ปฏิเสธไม่ได้เลยครับว่าเป็นกระแสเทคโนโลยีที่มาแรงและต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน บางคนอาจจะทราบเบื้องต้นว่ามันคือ “ปัญญาประดิษฐ์” บางคนอาจจะทราบว่ามันคือสิ่งที่จะมาเปลี่ยนโลกของเรา บางคนรู้สึกว่ามันน่ากลัว เป็นตัวอันตรายต่อมนุษยชาติ ซึ่งก็มีหลากหลายความคิดเห็นต่างคนต่างมุมมองครับ แต่ในวันนี้เราจะพูดในหัวข้อว่าถ้าเราปิดหูปิดตา ไม่เรียนรู้AI ไม่นำ AI มาใช้เป็นตัวช่วยในการทำงาน มันจะเกิดอะไรขึ้นได้บ้างครับ?วันนี้ผมจะพาทุกคนมารู้จักกับ AI ซึ่งก็คือ ปัญญาประดิษฐ์ อย่างง่ายๆกันก่อนนะครับ ว่ามันคือออะไร เราอาจเปรียบ AI เป็นเหมือนสมองของมนุษย์ ที่จะเป็นตัวช่วยในการคิด วิเคราะห์ วางแผน หาข้อมูล และแก้ไขปัญหาต่างๆให้เราได้ ทำให้เราสามารถทำงานได้ครบถ้วน มีประสิทธิภาพมากขึ้น รวดเร็วมากขึ้น หรือเรียกได้ว่าเป็นผู้ช่วยชั้นเยี่ยมสำหรับเรา ซึ่ง AI ในตลาดตอนนี้มีหลากหลายตัวมากอาทิเช่น ChatGPT,Gemini,Copilot หรืออื่นๆอีกมากมาย AI จำพวกนี้เป็น AI ประเภท Chatbot ที่มีข้อมูลขนาดใหญ่เรียกว่า Large Language Model (LLM) ซึ่งได้มีการเทรน AI ให้มีความแม่นยำขึ้นเรื่อยๆ หากเราถามอะไรมันสามารถตอบเราได้ทุกอย่าง (ยกเว้นเรื่องที่นำไปสู่อันตรายหรือผิดกฎหมาย) ถ้ามองเผินๆมันอาจจะเป็นแค่ Google ถามตอบปกติ แต่แท้จริงแล้วมันสามารถตอบคำถามในเชิงลึกขึ้นได้ ถ้าเราเขียนคำสั่งหรือ Prompt ให้มันได้ถูกต้อง ฉะนั้นพื้นฐานของการใช้ AI คือการป้อนคำสั่งหรือ Prompt ให้ตรงประเด็น ถามในสิ่งที่ต้องการให้ชัดเจน หรืออาจจะเป็น AI ในการออกแบบรูปภาพ วิดีโอ บทความ ปรับแต่งรูปประโยค ปรับปรุงเนื้อหา เขียนรายงาน ทำสื่อนำเสนอต่างๆ ซึ่งก็มีมากมายให้ทุกคนได้เลือกสรรใช้กัน อาทิเช่น Dall-E,Canva,Midjourney เป็นต้น ก็จะมาช่วยทำให้ การสร้างสื่อต่างๆเป็นไปได้โดยง่ายขึ้น และสร้างความหลากหลายในการนำมาใช้มากขึ้นด้วยครับ และยิ่งถ้าเราศึกษาวิธีการเขียน Prompt ให้ตรงประเด็น กระชับ AI มันจะเป็นเครื่องมือที่ช่วยเราทำงานได้เยอะเลย ซึ่งมันก็จะมีแนวทางในการออกคำสั่งที่เหมาะสมอยู่ครับ และหากเราเขียน Prompt ให้เชี่ยวชาญ ตอบโจทย์ และตรงประเด็น ในปัจจุบันก็มีตำแหน่งงานรองรับด้านนี้โดยเฉพาะ หรือที่เรียกว่า “Prompt Engineer” กันเลยทีเดียว ซึ่ง AI ในปัจจุบันได้เข้าไปมีส่วนร่วมในหลากหลายธุรกิจอุตสาหกรรมทั้งในกลุ่มคนทำงานทั่วไป หรือแม้กระทั่ง การแพทย์ AI ก็เข้ามามีส่วนร่วมในมุมการประเมินวินิจฉัยจากอาการและภูมิหลังของคนไข้ เพื่อลดงาน Operation ของแพทย์และพยาบาล หรือในวงการการเกษตรกรรมก็มีการนำ AI เข้ามามีส่วนในการดำเนินธุรกิจการเกษตรมาบ้างแล้วนำไปเสริมระบบ Smart Farming ที่มีอยู่ก่อนเช่น การคาดการณ์สภาพอากาศ การตรวจจับดัชนีที่มีผลต่อการเกษตรต่างๆเช่น ค่าความชื้นสัมพัทธ์ในอากาศ ความชื้นในดิน อุณหภูมิต่างๆ ซึ่งผมเชื่อครับว่า AI ที่เรากำลังเห็นอยู่หรือใช้งานอยู่อยู่มันเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นของการการเข้ามาช่วยงานเราและในยุคนี้การพัฒนาหรือคิดค้นนวัตกรรมต่างๆก็เป็นสิ่งที่มีการสนับสนุนจากหลายๆภาคส่วนเมื่อเราเข้าใจความหมายเบื้องต้นกันของ AI กันแล้ว ทีนี้หากเรามองว่า AI ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเราละครับ แล้วก็ปล่อยมันไป มันจะเกิดอะไรขึ้นกับเรา?? ในระยะสั้นอาจจะยังไม่เกิดอะไรขึ้นครับ แต่ในระยะยาวเราจะทำงานได้ช้ากว่าเพื่อนร่วมงานหรือทีมของเราที่นำ AI มาใช้อย่างแน่นอน เราจะใช้เวลาในการทำงานแบบไม่เต็มประสิทธิภาพ แล้วทักษะการทำงานเราก็จะไม่คืบหน้า จะเห็นเพื่อนในรุ่นราวคราวเดียวกับเราเก่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง งั้นเราควรมีความรู้กับเรื่อง AI ในระดับไหนกันละ?? ผมขอแยกความจำเป็นทักษะด้าน AI ออกเป็น 3 สายงานนะครับ คือ  งานด้าน IT คือคนที่ทำงานในแวดวงเทคโนโลยีหรือเกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีและสารสนเทศของแต่ละบริษัทในทุกธุรกิจ เช่นตำแหน่งในสายงาน Software Development,Data Analysis,Cyber Security,IT Infrastructure,IT Functional Consultant เป็นต้น คนกลุ่มนี้ AI มีความสำคัญค่อนข้างมากเนื่องจาก AI ถือเป็นเทคโนโลยีใหม่ที่มาแรงและหลายๆองค์กรกำลังนำ มาประยุกต์ใช้ในงาน Project เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ อาจจะทำออกมาในรูปแบบของ Product ด้าน AI หรือการทำ AI มา Integration/On-Top ในส่วนนึงของสิ่งที่ทีมกำลังพัฒนาอยู่ ถือเป็นการเพิ่มศักยภาพและมูลค่าของงานนั้นๆ คนกลุ่มงานนี้จึงมีความสำคัญมากที่จะต้องศึกษาเรียนรู้ AI ไม่เพียงแต่ใช้งานเบื้องต้นในแบบที่ผมได้บอกเพื่อนๆไป แต่ต้องศึกษาในเชิงลึกตามแต่ละประเภทของ AI ด้วย งานด้าน Non-IT คือคนที่ทำงานที่ทำตำแหน่งที่ไม่ในวงเทคโนโลยี เช่นHR,Marketing,Account สำหรับคนกลุ่มนี้เป็นกลุ่มนี้ถือว่ามีความจำเป็น เนื่องด้วยการทำงานของคนกลุ่มนี้ส่วนใหญ่อาจจะมีเกี่ยวข้องกับทีม IT หรือ Product and Service ที่อาจจะต้องมีความรู้ด้าน AI เข้ามาเกี่ยวข้อง คนกลุ่มนี้จึงมีความจำเป็นที่จะต้องเรียนรู้และฝึกฝนการใช้งาน AI ในระดับที่สามารถสื่อสารหรือนำไปใช้ในงานได้ เช่น Presales ที่กำลังขาย Product ด้าน IT , Recruiter ที่กำลังหาบุคลากรมาทำงานในตำแหน่งด้าน AI เช่น AI/ML Engineer ,Content Creator อาจจะให้ AI ช่วยในการสร้าง Content ที่จะปล่อยในช่องทางต่างๆ หรือ Accountant ช่วยให้ AI สร้างสูตร Excel ที่ซับซ้อนผ่านการพิมพ์ความต้องการผลลัพธ์ของบัญชีไป หรืออื่นๆ หรือในงานด้าน Human Resource ก็มีการพัฒนา AI ด้าน Chatbot เพื่อใช้ในการตอบคำถามเบื้องต้นของแต่ละองค์กร หรือเครื่องมือที่จะมาช่วย HR ในการลดการทำงานที่ซ้ำซ้อนเป็นต้น และการใช้งาน AI ของคนกลุ่มนี้หลักๆคือจะมาลดภาระงานที่ไม่จำเป็นได้ รวมถึงเป็นแหล่งสำคัญในการหาไอเดีย แก้ไขปัญหาที่เกี่ยวข้องกับหน้างานของตัวเองได้โดยตรง กลุ่มคนในสายงานวิชาชีพ คือกลุ่มคนที่ทำอาชีพที่ใช้ทักษะเฉพาะและประสบการณ์โดยตรง เช่น ช่างตัดผม,ภารโรง,เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย,เกษตรกร หรืองานอื่นๆที่เกี่ยวข้อง จะเป็นอาชีพที่เกิดความชำนาญจากการฝึกฝนและประสบการณ์ AI จึงไม่ค่อยได้มีผลมากนักในระยะสั้นแต่คนกลุ่มนี้สามารถทำความเข้าใจ AI เบื้องต้นได้ แต่ยังไม่ถือว่าจำเป็น ณ ขณะนี้ครับ ฉะนั้นจากที่อ่านมาคนกลุ่มไหนละที่ AI ไม่จำเป็นสำหรับเขาก็อาจจะเป็นกลุ่มงานที่เป็นงาน Operation ที่มีทักษะในการทำงานตายตัวอาจจะไม่ได้ทำงานในองค์กร เช่น พนักงานในสายการผลิตสินค้า พนักงานทำความสะอาด พนักงานขายหน้าร้านค้า หรืออื่นๆ ที่ในระยะสั้น AI อาจจะไม่ได้มีผลกระทบต่อการทำงานโดยตรง แต่ระยะยาวก็ยังไม่สามารถการันตีได้ครับว่าจะเกิดอะไรขึ้น และผมคิดว่ากลุ่มงานของคนกลุ่มนี้มีโอกาสสุ่มเสี่ยงที่จะถูก AI แทรกเข้ามาในตลาดแรงงาน เนื่องจากที่ทำเป็นงานที่มีรูปแบบที่ค่อนข้างตายตัว ซึ่งงานอะไรที่ไม่ซับซ้อนอาจจะมีโอกาสถูก AI เข้ามาก็มีสูงขึ้นครับ แต่หากทุกคนแม้ว่าจะอาชีพอะไรก็ตามแต่หากศึกษามันไว้ก็ไม่เสียหายครับ เผื่อจะมีไอเดียเข้ามาช่วยเหลือในการทำงานได้ และเพื่อเป็นการเพิ่มทักษะให้เราเป็นคนที่อยู่ต้นๆของตลาดแรงงาน ดังนั้นสิ่งที่ทุกคนทำได้ดีที่สุดคือการเรียนรู้มัน ใช้งานมันให้เป็น ดึงความสามารถของมันออกมาใช้ให้เกิดประโยชน์กับงานตรงหน้าของเราให้ได้มากที่สุด ต่อให้มีเทคโนโลยีอื่นๆเกิดขึ้นมาใหม่ในโลกนี้ เราเพียงศึกษามัน ทำความเข้าใจมันให้ทัน แล้วมองถึงประโยชน์ที่เราสามารถหยิบจากมันมาได้ เราก็จะขึ้นมาเป็นกลุ่มแถวหน้าในตลาดแรงงานของสายงานเราครับ ถ้าเรามองว่ามันเป็นสิ่งอันตรายแล้วไม่เปิดรับ มันก็จะเป็นสิ่งอันตรายที่อาจส่งผลต่อการทำงานเราได้ครับ จึงอยากให้ทุกๆคนมองว่า AI คืออาวุธคู่กายของเรา เรียนรู้และประยุกต์ใช้อย่างพอดี มันจะสร้างคุณให้เราหลายเท่าตัวเช่นกันครับ

สวัสดีกันอีกครั้งครับทุกๆคน เรื่องก่อนหน้านี้เราพูดถึงการวาง Career Path กันไปแล้วนะครับทุกคนน่าจะพอเห็นแนวทางการวางแผนในการทำงานกันแล้ว แต่กุญแจสำคัญที่ทำให้เราทำงานได้แบบมีความสุขและทำให้เราอยากที่จะตื่นเช้าไปทำงานได้ในทุกๆวันคือ “ความสุขในการทำงานและการบริหารความสุข” ครับ ทีนี้แล้วความสุขในการทำงานมันคืออะไรกันละ? ผมจะพาทุกคนมาทำความเข้าใจในสิ่งนี้กัน ฟังดูเผินๆ มันอาจจะเป็นคำที่เข้าใจได้ง่าย แต่จริงๆแล้วมันค่อนข้างซับซ้อนมากกว่านั้นครับ ความสุขในการทำงาน พูดกันอย่างตรงไปตรงมาเลยจริงๆก็ตรงตัวแบบที่ทุกคนเข้าใจเลยครับ คือ เมื่อเรารู้สึกอารมณ์ที่เป็นบวกในการทำงาน รู้สึกว่างานไม่ใช่สิ่งที่เราอึดอัดในการทำ แต่ถ้าพูดกันถึงหลักความเป็นจริง ความสุขในการทำงานของแต่ละคนไม่เหมือนกันครับ ผมขอแยกปัจจัยที่ส่งผลก่อให้เกิดความสุขในการทำงานออกเป็น 2 รูปแบบคือ 1. ปัจจัยภายนอก เช่น เงินเดือน,ค่าตอบแทน,สวัสดิการ รวมถึงอุปกรณ์/เครื่องมือที่สนับสนุนช่วยเหลือในการทำงาน ต่างๆ อาทิ รถยนต์ คอมพิวเตอร์ โทรศัพท์มือถือ เป็นต้น 2. ปัจจัยภายใน เช่น ความท้าทายในงาน, การที่ได้รับการยกย่องชมเฉย, ความรู้สึกที่ได้ทำงานที่มีความสำคัญความยืดหยุ่นในการทำงาน และการมีปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงานที่ส่งเสริมซึ่งกันและกัน แล้วคุณล่ะ มองอะไรคือความสุข??? คนส่วนใหญ่ล้วนมองว่าเงินสิ คือความสุข เงินซื้อได้ทุกอย่างจนบางทีอาจจะนำเงินไปผูกกับความสุขของตัวเอง หรืออาจเรียกว่าขายวิญญาณให้กับเงิน ซึ่งก็ไม่ผิด เนื่องจากถ้าเรามองว่าเงิน สามารถสร้างความสุขให้เราได้โดยตรงเช่นเราได้เงินเดือนมา เรานำไปซื้อของทำให้ความเกิดความสุขและความพึงพอใจ แต่ความสุขที่เกิดขึ้นนี้เป็นความสุขระยะสั้น ไม่คงทน เป็นเพียงความสุขชั่วคราว แต่สมมติเรารู้สึกได้รับความรู้สึกดีๆในการทำงานเช่น ได้รับคำชมจากหัวหน้า ได้รับการปรับตำแหน่ง ยกย่องความสามารถของเรา ได้รับความสำคัญ เพื่อนร่วมงานมีมิตรไมตรีกับเรา (เหนื่อยกายไม่เท่าเหนื่อยใจ จริงไหม?) หรืองานที่เราทำมีความยืดหยุ่นมองที่ผลลัพธ์ของงาน ซึ่งทั้งหมดนี้ก็น่าจะทำให้เราเกิดความสุขระยะยาวที่คงทนและถาวรมากกว่า ปัจจัยภายในนั้นสร้างความสุขจากข้างใน มักจะเป็นความสุขที่มีระยะเวลาที่ยาวกว่าความสุขระยะสั้น ตัวผมเองเคยเจอผู้สมัครงานหลายคนนะครับ ที่สุดท้ายแล้วเขาเลือกทำงานในองค์กรที่ยืดหยุ่นเวลาในการทำงาน สถานที่ทำงาน คุยกับหัวหน้างานแล้วคลิกกัน หรือแค่เพราะมีเพื่อนของเราทำงานอยู่องค์กรนั้น ผลักเรื่องเงินเดือนเป็นปัจจัยรอง มุ้งเน้นความสุขในการทำงานมากกว่าครับ ตัวอย่างต่อไป อยากให้ทุกคนมองภาพนี้กันนิดหนึ่งครับ ซึ่งผมมองว่าอาจจะช่วยทำให้เราเห็นภาพมากขึ้น ภาพนี้ทุกคนจะเห็นเป็นภาพพีระมิดที่มี 3 ชั้นโดยเรียงลำดับจากยอดมาฐานเป็น ทำเพื่อสุข,ทำเพื่อทรัพย์,ทำเพื่อเสร็จ ปัจจัยที่อยู่สูงกว่ามักจะส่งผลต่อต่อปัจจัยที่อยู่ถัดลงมา แต่ปัจจัยที่อยู่ต่ำกว่าไม่จำเป็นที่จะต้องส่งผลต่อปัจจัยที่อยู่สูงกว่า ผมขอขยายความดังนี้ครับ การทำงานหากเราตั้งเป้าว่าทำเพื่อเสร็จ ทำงานแบบขอไปทีเราอาจจะได้ไม่ได้ผลตอบแทนกลับมา เนื่องจากเราจะขาดในเรื่องของคุณภาพของงานไป หรือหากเราทำงานแค่หวังผลตอบแทน (หรือทำเพื่อทรัพย์) เราอาจจะได้เงินก็จริงแต่เราอาจจะไม่มีความสุขในงานเพราะเราโหมงานหนักจนไม่ไหวทั้งกายและใจ แต่หากเราทำงานโดยตั้งเป้าเป็นทำเพื่อความสุข ซึ่งเป็นยอดของพีระมิด นอกจากเราจะทำแล้วได้เงิน งานก็เสร็จแบบมีคุณภาพ เนื่องด้วยเราตั้ง Mindset คือความสุขซึ่งเป็นสิ่งที่อยู่ในจุดสูงของการทำงาน ในส่วนของผลตอบแทน ความก้าวหน้าทางอาชีพ หรือสิ่งที่เรามั่นหมายไว้ในการทำงานมันจะเป็นผลพลอยได้จากการที่เราทำงานบนพื้นฐานของความสุขครับ หลักๆแล้วอยากสื่อให้ทุกคนเข้าใจถึงแก่นแท้ของการทำงานครับว่าสุขภาพกาย สุขภาพใจของเรานั้นมีคุณค่ากับเราเป็นอย่างมากครับ ไม่มีใครจะดูแลได้อย่างสุดความสามารถเท่าตัวเราแล้วครับ แต่หากถามว่าเราสามารถตั้งเป้าเพื่อทรัพย์เป็นที่ตั้งผิดไหม ก็ไม่ได้ผิดนะครับเพราะ Background หรือการให้ความสำคัญแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน เราอาจจะต้องการผลตอบแทนมากกว่าในช่วงใดช่วงหนึ่งของชีวิต เราเลยโฟกัสกับผลตอบแทนก่อน ส่วนใหญ่จะเห็นมากในกลุ่มคนที่ทำงานเป็นที่แรก ที่ยังมีพลังสุขภาพกาย สุขภาพใจ มีไฟแรงเต็มเปี่ยมที่จะเข้าสู่ตลาดแรงงาน ซึ่งไฟแรงนั้นก็ดีครับแต่ก็มีโอกาสหมดไฟในการทำงานได้เช่นกัน แต่หากเราให้ความสุขการทำงานของเราเป็นที่ตั้ง เราจะทำได้แล้วได้เงินและงานเสร็จแบบมีคุณภาพ มันจะทำให้ทุกคนมีความสุขในการทำงาน ความสุขในการใช้ชีวิต แต่หากวันไหนเราเห็นว่าเป็นวันที่แย่ของเรา (Bad Day) เราอาจจะหาความสุขเล็กๆ (Small Happiness) ในแต่ละวันเรียกว่าเป็นการให้กำลังใจตัวเอง เช่นบางคนอาจจะแค่ได้กินอาหารหรือขนมที่ตัวเองชอบในทุกๆวัน แค่นี้ก็ Made My Day แล้วครับ ในทางกลับกันถ้าเราตั้งเป้าหมายการทำงานเป็นเงิน เราได้เงินครับ ถูกต้อง แต่เราอาจจะเครียดอาจจะไม่มีความสุขในการทำงาน เสียสุขภาพจิตในการทำงาน ทำงานใดงานหนึ่งไม่ได้นาน รู้สึกว่างานไม่เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตแต่เป็นอุปสรรคสูงชันที่เราต้องข้ามในทุกๆวัน ทำให้เราเหนื่อยในการใช้ชีวิตในการทำงานครับ เคยสังเกตกันไหมครับในคนที่ทำอาชีพที่ต้องทำงานเป็นกะ ควบOTเยอะๆ สิ่งที่เขาได้คือเงินครับ ได้เยอะตามเวลาที่เขาทุ่มเทไป แต่พอผ่านเวลาไปสักพักเขาจะเริ่มรู้สึกว่าเงินไม่ได้เป็นทุกอย่างสำหรับเขาแล้ว สิ่งที่เขาต้องการคือเวลาที่อยู่กับครอบครัว ความสัมพันธ์ของคนรอบตัว งานอดิเรกที่ชื่นชอบ หรือทำตามความฝันของตนเอง ดังนั้น อยากให้ทุกคนลอง Balance ชีวิตของตัวเองกันให้ดีครับว่า สุขภาพ การเงิน ความสุข ความสัมพันธ์ ความรัก หรือปัจจัยอื่นๆให้อยู่ในระดับใดที่พอดีครับ ถ้าเรามุ่งตั้งใจที่จะหักโหมสิ่งใดสิ่งหนึ่งมากเกินไป คิดไว้เสมอได้เลยครับ ว่าจะต้องมีอีกปัจจัยกำลังถูกละเลย ถูกลดความสำคัญลงมาอยู่เรื่อยครับ เพราะคนเรามี 24 ชั่วโมงเหมือนกัน แต่อยู่ที่ว่าใครจะบริหารความสมดุลของตนเองได้ดีที่สุดครับ และขอเพิ่มเติมเกี่ยวกับภาพนี้ผมเห็นมาค่อนข้างบ่อยเลยครับที่ในแต่ละ Generation ของช่วงชีวิตที่แตกต่างทำให้สิ่งที่เรามีและสิ่งที่เราไม่มีแตกต่างกัน 1.วัยเด็ก เรามีเวลาและกำลังเหลือเฟือแต่เราไม่มีเงิน หากผู้ปกครองไม่สนับสนุน เด็กหลายๆคนก็จะไปหางานพิเศษทำตั้งแต่ในวัยเด็ก เพื่อชดเชยส่วนตรงนี้ 2.วัยทำงาน เราหาเงินเองได้และมีกำลัง แต่เราอาจไม่มีเวลามากพอ เพราะต้องไปทุ่มกับการทำงาน การหาเงิน หลายๆ คนก็พยายามแสวงหาเวลามาชดเชยให้กับครอบครัว เพื่อแยกงานคืองาน ชีวิตคือชีวิต 3.วัยชรา เรามีทั้งเวลาและมีเงินแต่เราขาดพลังงาน มีสุขภาพที่ดีเหมือนแต่ก่อน เพราะเราเริ่มแก่ตัว คนมีอายุหลายๆคนก็หาเวลาไปออกกำลังกาย เล่นกีฬาที่ตัวเองชื่นชอบ เพื่อเสริมสร้างสุขภาพให้แข็งแรง จะเห็นได้ว่าในแต่ละวัยของทุกๆคนมันมีสิ่งที่มีและสิ่งที่ขาดไม่เหมือนกันทั้งนี้ทั้งนั้นผมอาจจะรวมถึงความสุขในหลายๆช่วงวัยหรือทั้งชีวิตด้วยเลยนะครับ เพราะงานเป็นส่วนหนึ่งของของชีวิตเลยครับ ฉะนั้นผมอยากให้ทุกคนลองมองหาความสุขในการทำงานของเราโดยแท้จริงแล้ว นั้นคืออะไรกันแน่ ฉันอยากเก่ง ฉันอยากทำงานท้าทาย ฉันอยากเก่งเชิงลึก ฉันอยากเก่งแนวกว้าง ฉันอยากทำงานกับเพื่อนร่วมงานที่เป็นมิตร ฉันอยากทำงานใกล้บ้าน ฯลฯ ไม่มีผิดไม่มีถูก อะไรที่มีความสุขแล้วไม่สร้างความเดือดร้อนให้คนอื่น โดยอยู่บนขอบเขตของความเหมาะสมก็สามารถเลือกได้ตั้งแต่วันนี้เลยครับ หาความต้องการของเราให้เจอครับ หาความสุขในทุกสิ่งในชีวิตไม่ใช่เพียงแต่งาน “เพราะชีวิตมันสั้นเกินกว่าที่เราจะไปทำตามความฝันของใคร” ขอให้ทุกคนมีความสุขในการทำงาน การใช้ชีวิต และบริหารความสุขให้สมดุลกันนะครับ ใครอยากหาความสุขจากการทำงาน แบบ “Work Life Integration” สามารถสมัครมาได้ที่ Tel : 02-026-3964 E-mail : recruit@iamconsulting.co.th LINE@ : http://bit.ly/3Eji6r1 #IAMConsulting #iamexcite2024ng #iamcareer #WorkingWithIAM #iamexcite2024 #WorkLifeIntegration #ชีวิตดีที่ไอแอม

การรู้จักเป้าหมาย (Know Goal) สำคัญไม่แพ้รู้จักตัวเองเลย.... สวัสดีครับทุกคน วันนี้ผมมาร์ค TA (ทีมสรรหาบุคลากร) จาก I AM Consulting จะมาเล่าถึงวิธีการค้นหาเส้นทางสายอาชีพและการเพิ่มมูลค่าของแต่ละคน เพื่อที่จะได้พัฒนาตัวเอง ได้ผลตอบแทนตามที่คาดหวัง เติบโตก้าวหน้าในเส้นทางสายอาชีพ และ บริษัทก็ได้คนที่เก่งและสามารถทำงานได้สำเร็จตามเป้าหมายขององค์กรอีกด้วย ตั้งแต่ผมได้มาทำงานสรรหา ผมได้พบเจอและพูดคุยกับผู้สมัครงานหลากหลายมากครับ ซึ่งจากที่ผมสังเกตหลายๆคนที่เก่งและมีความสามารถ ส่วนใหญ่จะเป็นคนที่มีเป้าหมายในการทำงาน ว่าอยากเติบโตไปทางไหน ฉันอยากจะเก่งขึ้นในด้านไหน หรือยังขาดทักษะอะไร ส่วนอีกรูปแบบหนึ่งที่เคยเจอจะเป็นแนวที่สามารถทำอะไรก็ได้ ไม่รู้ความต้องการในทางอาชีพของตัวเอง อาจจะไม่ได้วางแผน Career Path ของตัวเองไว้ชัดเจน ซึ่งจะดูเหมือนว่าเขายังไม่มีจุดมุ่งหมายในการทำงาน ผมจึงได้แนวคิดการวาง Career Path อย่างง่ายๆ ให้ทุกคนลองทำกันนะครับ วิธีการวาง Career Path เราจะต้องทราบ 2 อย่างนี้ก่อน ก็คือ รู้จักตัวเอง (Know Me) ความถนัด/ความเก่ง/ความชอบ/ความสนใจ/จุดแข็ง/จุดอ่อน/อุปนิสัย เป็นต้น รู้จักเป้าหมาย (Know Goal) อาชีพที่อยากทำ/บทบาทหน้าที่ที่อยากเป็น/ทักษะความรู้ที่จำเป็นต้องมี หรือแม้กระทั่ง บุคคลที่เราเอาเป็นแบบอย่างในการทำงาน ทุกคนอาจจะยังไม่เข้าใจที่ผมเขียนทั้งหมด แต่ลองมาดูทีละอย่างไปพร้อมกัน เริ่มจากการรู้จักตัวเอง (Know Me) ความถนัด/ความเก่ง คือ สิ่งที่เราทำมันได้ดีหรือเป็นสิ่งที่เราชำนาญ/เชี่ยวชาญ ซึ่งเราต้องมีองค์ความรู้และประสบการณ์ที่เกี่ยวกับสิ่งนั้นเยอะในระดับนึง เช่น ผมชำนาญในการมองบุคลิกภาพของคน, ผมเก่งในการมองความสามารถของคน เป็นต้น (ถ้ามาร่วมงานกับ I AM ทุกท่านจะได้ทราบจุดแข็ง Top 5 ผ่านแบบทดสอบ Gallup Strength Finder ด้วยนะ) ความชอบ/ความสนใจ คือ สิ่งที่เราชื่นชอบ ให้ความสนใจ หรือหมกมุ่นอยู่กับมันบ่อยๆ เป็นแรงขับเคลื่อนจากข้างในของเรา (Inner Drive) ซึ่งไม่จำเป็นต้องเก่งหรือทำมันได้ดีแต่มีความหลงในสิ่งนั้น ส่งผลให้ถ้ามีข่าวหรือข้อมูลเกี่ยวกับมันเราก็จะติดตามมัน อยากที่จะลงทุนเวลากับมันอยู่เสมอๆ เช่น ผมชอบและสนใจในเทคโนโลยี ที่เกี่ยวกับ Software และการลงทุนใน Cryptocurrency ทำให้ผมชอบลักษณะการทำงานในบริษัทด้าน IT เป็นต้น จุดแข็ง/จุดอ่อน คือ สิ่งที่เราและคนรอบข้างของเราเห็นตรงกันว่าจุดแข็ง จุดอ่อนคืออะไร มีในลักษณะใด เช่น จุดแข็งของผมคือมีความรู้รอบตัว เป็นคนที่ถ้าสนใจในสิ่งไหนแล้วจะไปกับมันอย่างสุดทาง เรียนรู้อะไรได้เร็วเพราะมองสิ่งนั้นแบบแยกส่วน มีวิธีการเล่าให้คนที่ไม่เคยทราบเห็นภาพและเข้าใจได้ง่าย ส่วนจุดอ่อนอาจจะเป็นการตัดสินใจที่ยังมีความลังเลไม่เฉียบขาด ไม่ชำนาญในการพูดกับคนหมู่มาก เป็นต้น ต่อมาคือ การรู้จักเป้าหมาย (Know Goal) ซึ่งสำคัญไม่แพ้รู้จักตัวเองเลยครับ เช่น ในวัยเด็ก เรารู้ ว่าเราอยากทำอะไร โดยอาจจะถ่ายทอดผ่านอาจารย์แนะแนวในตอนเด็กที่มักถามเราว่า “โตขึ้นอยากทำอาชีพอะไร” หรือ เมื่อเข้ามหาวิทยาลัย การได้ลงเรียนในหลายๆวิชาแล้วดูว่าเราชอบ หรือแนวทางวิชาที่เราสนใจเป็นไปในทางไหน ซึ่งวิชาที่เราชอบหรือพฤติกรรมที่เราสนใจนั่นแหละ จะเป็นสัญญาณสำคัญที่กำลังบอกว่าเราเหมาะกับงานอะไร หรือแม้แต่การมี Role Model บางคนอยากโตขึ้นเป็นตำรวจแบบพ่อ อยากเป็นนักบัญชีแบบแม่ หรืออยากเก่งแบบเพื่อนอะไรประมาณนี้ หรือเมื่อได้เริ่มทำงานแล้วก็จะค่อยๆตกตะกอนความต้องการของตัวเองไปเรื่อยๆ (จะต้องมีบ้างแหละครับกับคนที่โตขึ้นอยากเป็นนักสืบเพราะว่าดูโคนัน) ดังนั้น หากทุกคนลอง List ข้อมูลในด้าน รู้จักตัวเอง และ รู้จักเป้าหมาย เราจะเห็นองค์รวมและเข้าใจตัวเราเองมากขึ้นครับ ซึ่งการรู้จักตัวเองและเป้าหมายได้ดี จะเป็นกุญแจสำคัญของการที่เราจะวางแผนการเติบโตในเส้นทางการทำงาน นอกจากนี้ ในส่วนของการรู้จักตัวเอง การรับรู้และเข้าใจในจุดอ่อนของตัวเอง และใช้จุดแข็งของตัวเองให้เกิดประโยชน์สูงสุดแล้ว ยังมีสิ่งที่สำคัญอีกมุมนึงในการทำงานคือ เราควรเป็น “เป็ดที่ชำนาญ” ซึ่งจะช่วยส่งเสริมใน Career Boost ของเราได้นั่นเองครับ เป็ดที่ชำนาญคืออะไร ความเก่งในงานจะมี 2 แกนครับคือเก่งแนวตั้ง (Vertical) กับ เก่งแนวนอน (Horizontal) ถ้าเราเก่งแนวตั้งหมายถึงเรารู้ศาสตร์ใดศาสตร์หนึ่ง หรืองานใดงานหนึ่ง เป็นอย่างดีจะทำให้เราเป็น Specialist แต่หากเราเก่งในแนวนอนหมายถึงเรารู้หลายๆศาสตร์ หลายๆด้าน ไม่เพียงแต่รู้งานในตำแหน่งที่ทำแต่รู้อย่างอื่นถึงแม้จะไม่มากแต่พอเล่าหรืออธิบายได้ ลักษณะนี้จะทำให้เราเป็น Management เช่น สมมติผมเป็น Software Developer คนหนึ่ง ประสบการณ์ 3 ปี ช่วงประสบการณ์ 3–4 ปีของประสบการณ์ทำงาน จะเป็นจุดที่เราจะต้องเลือกเส้นทางอาชีพของเราแล้วว่าเราอยากจะโตไปแบบ Specialist หรือ Management แล้วเรามุ่งหาความรู้ในเส้นทางนั้นๆต่อ ถ้าเป็น Specialist เราอาจจะเขียนภาษา Programming ได้หลากหลายมากขึ้น,มีเทคนิคในการ Coding ที่มากขึ้น ใช้เวลาในการทำได้น้อยกว่าคนอื่น,สามารถทำเชิง Architecture Software Development Design / Clean Architecture หรืออื่นๆ ในทางกลับกันหากโตไปเป็น Management เราอาจจะมุ่งเป้าไปที่ Project Manager (PM), Product Owner (PO) โดยทักษะด้าน Technical ก็สำคัญแต่ไม่เท่าคนที่ไปทาง Specialist แล้วมุ่งพัฒนาทักษะการทำ Project Management, Leadership, Team Building, และ Negotiation ซึ่งการเลือกเส้นทางตรงนี้เราก็ควรอิงจาก Know Me/Know Goal ที่ผมได้อธิบายไป ถ้าเราเป็นคนชอบคุยกับคนอื่น ชอบบริหารจัดการ เรามีทักษะแบบนี้ตั้งแต่การทำงานกลุ่มสมัยมัธยมหรือมหาลัย ก็อาจจะเป็นสัญญาณสำคัญในการมาทางสาย Management แต่ถ้าเราเป็นคนชอบศึกษาอะไร แล้วเราจริงจังกับมันมาก เราอาจจะเหมาะกับ Specialist มากกว่าครับ ซึ่งการที่เราจะสามารถโตได้ไวในการทำงานคือ เราจะต้องมีความรู้ในแกนตั้ง 1 แขนงเป็นเสาหลัก และเราก็ควรมีความรู้ที่กว้างควบคู่ไปด้วยกัน เพราะถ้าเราเก่งอะไรอย่างเดียวแต่รู้ไม่กว้างจะทำให้เราขาดองค์ความรู้สนับสนุนที่ทำให้เราทำงานได้ดี แต่ถ้าเรามีแต่ความรู้กว้าง แต่ไม่รู้อะไรเชิงลึกเลยสักอย่าง จะทำให้เรากลายเป็นเป็ดธรรมดาในองค์กร ดังนั้นเราควรจะเป็นเป็ดที่ชำนาญที่มีทักษะเฉพาะทางใช้ในการทำงาน และมีความรู้กว้างเผื่อสนับสนุนความรู้หลักให้ดียิ่งขึ้นไปครับ หากเราเลือกได้แล้วว่าเราจะไปทางไหน ให้ลองดูคนที่ทำตำแหน่งนั้นดู อาจจะเป็นรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัย พี่ที่ทำงาน หัวหน้าที่ทำงาน แล้วมองมาดูสิว่า Role Model ที่เราเลือกมานั้น เขาประกอบไปด้วยทักษะอะไรบ้าง เราอาจจะมองแยกส่วน เช่น ในมุมของความเป็นผู้นำเขาเป็นอย่างไร สไตล์การทำงานเป็นอย่างไร เขามีหลักการและเหตุผล หรือการตัดสินใจอย่างไรในแต่ละเรื่อง อาจจะคุยกับเขาเพิ่มเติมว่าการที่เขาจะทำอะไร 1 งานเขาคิดอะไรบ้าง มีลำดับอย่างไร คำนึงถึงอะไรบ้าง เราค่อยๆเก็บมาปรับใช้ให้เหมาะสมกับตัวเองขึ้นเรื่อยๆ เรียกว่าทำตัวเป็นกระดาษลอกลายของเขาเลย จะทำให้เราโฟกัสเส้นทางในการเติบโตได้อย่างมีประสิทธิภาพ ขอแชร์เพิ่มเติมเพื่อผู้อ่านทุกๆคนครับว่า ในสังคมที่เปลี่ยนไป ความคาดหวังของคนรอบข้าง ยุคสมัยที่เปลี่ยนผ่าน ส่งผลให้คนรุ่นใหม่เกิดความกดดันในหลากหลายมุม อยากให้ทุกคนค่อยๆ หาความเป็นตัวเองไปเรื่อยๆ ครับ บางคนอาจจะคิดว่าตัวเองรู้จักตัวเองดีแล้ว แต่การเรียนรู้ตัวเองนั้นไม่มีที่สิ้นสุดครับ เป็นสนามที่ไม่มีเส้นชัย ทุกคนมีความสามารถ มีความถนัดที่แตกต่างกัน ต้องค่อยๆเรียนรู้ไปเรื่อยๆครับ หาความเป็นตัวของตัวเองให้เจอ อยากให้ทุกคนได้ค้นหาตัวเองได้ตามที่ตัวเองอยากทำครับ และอย่าลืมพัฒนาตัวเองตามแนวทางที่ตัวเองตั้งใจไว้ครับ ขอบคุณครับ

จาก ‘น้องนน’ นักศึกษาชั้นปีที่ 4 คณะวิทยาศาสตร์ ภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ ที่สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง สู่การกลายเป็นเพื่อนร่วมงานของพวกเราอย่างเต็มตัว วันนี้จึงอยากให้นนมาช่วยแชร์ประสบการณ์สมัย ฝึกงาน สหกิจ ให้กับน้อง ๆ รุ่นต่อไป  สนใจฝึกงานที่ I AM Consulting ส่ง Resume เข้ามาได้ที่ recruit@iamconsulting.co.th แนะนำ โครงการ สหกิจ ให้ฟังหน่อย รู้จักโปรแกรมนี้ได้ยังไงคะ สำหรับโครงการสหกิจของผม สหกิจศึกษาเป็นกระบวนการศึกษาทางเลือกอย่างหนึ่ง เพื่อใช้ในการจบหลักสูตร จะมีวัตถุประสงค์ เป้าหมาย กระบวนการต่าง ๆ และตัววัดผลที่ชัดเจน ซึ่งทั้งหมดจะมีการกำหนดร่วมกันสามฝ่าย ได้แก่ หลักสูตรในนามของภาควิชา บริษัทภายนอก และนักศึกษา ผมรู้จักโปรแกรมนี้เพราะเป็นโครงการของทางภาควิชาครับ โดยจะมีอาจารย์จัดประชุมเพื่อให้เข้าใจคำว่าสหกิจอย่างถูกต้อง ซึ่งนักศึกษาทุกคนมีสิทธิ์ที่จะเลือกโปรแกรม ระหว่างปัญหาพิเศษหรือจะมาทำสหกิจ แล้วผมก็เลือกสหกิจครับ เพราะต้องการเรียนรู้ลักษณะกระบวกการทำงานจริงในสายอาชีพของผมได้อย่างถูกต้องก่อนสำเร็จการศึกษา ทำไมนนถึงเลือกมาฝึกงานที่ I AM ต้องขอเล่าย้อนกลับไป ตอนนั้นอาจารย์นำรายชื่อโครงการจากบริษัทต่าง ๆ มาให้นักศึกษาได้เลือกครับ ผมเลื่อนดูเลื่อย ๆ แล้วไปสะดุดกับโครงการ Modular Education ของทาง I AM  ครับเพราะในส่วนรายละเอียดงานมีหัวข้อ Blockchain อยู่ด้วย ก็เลยลงสมัครสหกิจหัวข้อนี้ไปครับ จากนั้นก็มีนัดสัมภาษณ์ บรรยากาศไม่กดดันเป็นกันเองมาก มีการอธิบายรายละเอียดโครงการเพิ่มเติม ก็ยิ่งรู้สึกว่าตรงกับสายงานที่ผมอยากทำมาก ๆ ครับ ก็เลยตัดสินใจมาทำที่ I AM มาที่ I AM แล้วรู้สึกยังไงบ้างคะ บริษัท I AM เป็นกันเองมากครับ และ การทำงานที่ I AM ผมสามารถนำทักษะที่มีมาใช้ได้อย่างเต็มที่ ทำให้ผมได้ความสุขและความรู้จากการทำงานที่ได้รับมอบหมายครับ ลักษณะงานที่นนได้รับผิดชอบที่บริษัท I AM มีอะไรบ้าง ผมทำในส่วนของ Backend ครับ โดย เขียน API ที่ใช้เชื่อมต่อและจัดการข้อมูลที่ได้จาก Smart Contact และก็เขียน Smart Contact ด้วยครับ วิธีการสอนงาน และพี่ ๆ ในทีมเป็นยังไง เข้ามาตอนแรกจะมีการปูพื้นฐานภาษา Solidity กับ Go ก่อน หลังจากนั้นก็จะมีการมอบหมายงานให้ทำ แต่ถ้าผมสงสัยหรือติดปัญหาอะไร ก็สามารถสอบถามพี่ ๆ ได้ตลอด และหลังจากที่ทำงานเสร็จแล้ว พี่เลี้ยงที่ดูแลผมก็จะมาตรวจสอบงานอีกครั้ง พร้อมกับแนะนำวิธีการพัฒนางาน ที่ผมทำให้ดีขึ้นครับ เล่าความรู้สึก ก่อน-หลัง ที่ได้เข้ามาทำโครงการสหกิจที่บริษัท I AM ให้ฟังหน่อย ก่อนที่จะมาทำรู้สึกกังวลว่าตัวเองจะทำงานไม่ได้และไม่เข้าใจงานครับ แต่พอเข้ามาทำจริงรู้สึกว่าพี่ ๆ เป็นกันเองมาก ครับ ทำให้ผมกล้าที่จะถามและเรียนรู้งานอยู่เสมอ ตอนนี้ก็ปรับตัวได้แล้ว มีความมั่นใจในตนเองมากขึ้น  สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการทำงานที่บริษัท I AM - Technical Skills มีเยอะมากเลย แต่ขออนุญาตยกตัวอย่างมา 3 ข้อที่สำคัญสำหรับตัวผมคือ หนึ่ง เข้าใจการทำงานของ Backend ครับ สองเข้าใจเทคโนโลยี Blockchain และ  Smart Contact และก็ได้เรียนรู้วิธีการเขียนภาษา Solidity อย่างมีประสิทธิภาพ และ สามหัวข้อสุดท้ายก็คือเรื่อง Token ที่อยู่บน Ethereum Blockchain ครับ ทั้ง Fungible และ Non-Fungible(NFT) และการใช้งานฟังก์ชั้น ERC ต่าง ๆ ที่เป็น Protocol มาตฐานสำหรับการสร้าง Token ครับ - Work Process หรือ Methodology ผมเข้าใจขั้นตอนการการดำเนินงานเมื่อต้องทำงานร่วมกับคนหลายคนหรือทีมอื่น ๆ ที่อยู่ในโปรเจคเดียวกันมากขึ้นครับ ก็อยากจะยกตัวอย่างทาง I AM จะใช้ Jira ในการมอบหมายงานต่าง ๆ ครับ และจะมีการ Scum Meeting ในทุก ๆ เช้าเพื่อให้พูดคุยกันหรือสอบถามปัญหาที่เจอกันครับ สุดท้าย ช่วยเล่าความประทับใจใน I AM ให้ฟังหน่อย ประทับใจกับบรรยากาศของการทำงานมากครับ มีความยืดหยุ่นสูง สามารถ WFH ได้ แล้วผมก็ได้ทำงานที่ตรงกับความคาดหวังไว้ และที่เคยบอกไปครับคือพี่ ๆ เป็นกันเองมาก ๆ ครับ ทำให้ผมสามารถทำงานและพูดคุยกับพี่ ๆ ได้อย่างสบายใจครับ “ ถ้ามาทำโครงการสหกิจที่บริษัท I AM น้อง ๆ จะได้ทำโปรเจคที่ตรงกับความต้องการของตัวเอง ได้จับเครื่องมืออย่างเต็มที่ เข้าใจกระบวนการทำงานอย่างถูกต้อง มีพี่เลี้ยงคอยแนะนำอยู่เสมอ แล้วโปรเจคที่ทำก็ได้นำไปใช้งานจริง ๆ ด้วย และที่สำคัญคือบรรยากาศของบริษัท I AM ไม่กดดันเลย ซึ่งหมายถึงน้อง ๆ จะไม่ต้องมากังวลเรื่องไม่มีใครให้คำปรึกษางานอย่างแน่นอน "

เรื่องที่ได้เรียนรู้.. สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นเรามาทำความรู้จักกันก่อนดีกว่า ขอแนะนำตัวนะคะ ชื่อมิ้นค่ะ ปัจุบันทำงานที่ I AM Consulting อยู่ทีม IAMD (ทีมที่ Develop เกี่ยวกับระบบ SAP) มา 2 ปีแล้ว หลังจากที่ได้ทำงานมา มิ้นเชื่อว่าในทุก Part ของชีวิต มักจะมีสิ่งต่าง ๆ ให้เราได้เรียนรู้และเติบโตขึ้นอยู่เสมอ มิ้นเลยอยากหยิบยกบางส่วนมาเพื่อแชร์สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการทำงานที่นี่ ให้ทุกคนได้ลองอ่านกันดูนะคะ มิ้นจะขอสรุปเป็นข้อ ๆ เพื่อให้ง่ายต่อการอ่านนะคะ ซึ่งจะเป็นประสบการณ์จริงที่มิ้นได้รับจากไอแอม และความคิดเห็นของมิ้นเองอยู่ในนั้นด้วย ตอนนี้เราก็เกริ่นมาสักพักแล้ว.. เรามาเริ่มกันเลยดีกว่าค่ะ1. การได้เป็นผู้รับและสอนให้เรารู้จักเป็นผู้ให้ : ตั้งแต่วันแรกที่มิ้นได้มาทำงานที่นี่ ก็จะมีพี่ ๆ ในทีมคอยสอนคอยซัพพอร์ตอยู่เสมอ รวมถึงเพื่อนรุ่นเดียวกันด้วย ถึงแม้จะเป็นงานในส่วนที่มิ้นรับผิดชอบแต่เมื่อเรามีคำถามหรืองานที่ทำไม่ได้และต้องการคำแนะนำก็จะมีทีมคอยช่วยดู ช่วยสอน ช่วยแชร์เทคนิคอยู่เสมอ ทำให้มิ้นรู้สึกถึงการได้เป็นผู้รับจริง ๆ ก่อนหน้านี้มิ้นเป็นคนที่ค่อนข้างจะเรียกได้ว่า เฉื่อยชา เวลาคนถามอะไรจะค่อนข้างมึน เบลอ และตอบแต่ ”ไม่รู้” อยู่บ่อยครั้ง แต่พอเราได้สัมผัสถึงการเป็นผู้รับ ได้เห็นรีแอคเวลาที่ทีมเขาตั้งใจฟังปัญหาจากเราและช่วยเราแก้ไข มันทำให้มิ้นเปลี่ยนความคิดตัวเองใหม่ และแอคทีฟมากขึ้นในการทำงาน เมื่อมีคนมาขอความช่วยเหลือเช่นกัน มิ้นเริ่มรู้จักที่จะเป็นผู้ให้เหมือนที่มิ้นเคยได้รับมา และมิ้นคิดว่าการที่เราได้เป็นผู้ให้ก็เป็นส่วนหนึ่งที่จะส่งผลให้ทีมของเราเป็นทีมเวิร์คกันมากขึ้นด้วยค่ะ2. รู้จักที่จะค่อยๆเรียนรู้ ควบคู่ความรับผิดชอบ : ถ้าพี่บอกให้เสร็จภายในวันที่กำหนด มิ้นก็จะรีบทำมากเพื่อให้งานสำเร็จก่อนที่พี่กำหนด ซึ่งหลายคนอาจจะมองว่าก็ดีแล้ว เป็นคนมีความรับผิดชอบดี แต่ในความเป็นจริง เรารีบทำมากเกินไป จนละเลยที่จะเรียนรู้ หรือจดจำงาน ใส่ใจงานได้ไม่ดีพอ ไม่ได้ใช้เวลาทำความเข้าใจกับมันจริง ๆ ซึ่งข้อนี้มิ้นก็ไม่ได้คิดได้เอง แต่เพราะฟีดแบคจากพี่ในปีแรก ว่าอยากให้ on the job training ทำงานควบคู่กับการเรียนรู้ไปด้วยกันดีกว่าการเครียดเพื่อให้งานต้องเสร็จตรงเวลาจนมากเกินไปค่ะ หลังจากนั้นมิ้นก็ปรับปรุงในส่วนนี้จนผ่านมาครบอีก 1 ปี มิ้นรู้สึกเข้าใจงานที่ผ่านมามากขึ้นกว่าปีแรกที่อยากให้งานเสร็จเร็วเสียอีก3. ยอมรับความจริง และปรับปรุงตัว : เวลาทำงานครบ 1 ปี จะมีการประเมินผลงานที่ผ่านมา มิ้นรู้สึกว่าไม่ว่าจะข้อดีหรือข้อเสียที่ทีมลงความเห็นกลับมา ถ้าเป็นข้อดีเราควรจะรักษาข้อดีนี้ไว้ ถ้าเป็นข้อเสียหรือความผิดพลาด เราไม่ควรจะเสียใจเพราะเราได้ทำและได้ผ่านมันมาแล้ว แต่เราควรจะน้อมรับในความผิดพลาดนั้น และนำตัวเรากลับมาโฟกัสอยู่กับปัจจุบันดีกว่า ปรับปรุงในส่วนที่ยังต้องแก้ไข เพื่อพัฒนาตนเองต่อไป จุดนี้เองทำให้มิ้นคิดได้ว่า คนเก่งไม่ใช่คนที่ไม่เคยทำผิดพลาด แต่คนเก่ง คือคนที่สามารถยอมรับข้อผิดพลาดของตัวเองและสามารถทำมันให้ดีขึ้นกว่าเดิมมากกว่า4. รู้จักที่จะยอมรับความแตกต่าง : การที่เรามาทำงาน แน่นอนว่าเราต้องเจอคนหลากหลายรูปแบบ ซึ่งมิ้นเองก็เคยทั้งพอใจและไม่พอใจกับการกระทำของคนแน่นอน แต่จากการที่มิ้นทำงานมา 2 ปี ได้รู้จักนิสัยของแต่ละคนมากขึ้น มิ้นกลับได้รู้ว่า ทุกคนมีข้อดี และข้อเสียที่แตกต่างกันออกไป เราเองก็อาจจะเคยเป็นคนที่ทำให้คนอื่นพอใจหรือไม่พอใจได้เหมือนกัน ฉะนั้นเราควรยอมรับข้อแตกต่างนี้ ปล่อยวางกับบางเรื่องบางจุด เพื่อความสบายใจต่อตัวเราเองด้วยส่วนหนึ่ง หรือถ้าข้อเสียนั้นกระทบต่อการทำงาน มิ้นก็อยากให้เราเปิดใจคุยกันมากกว่า มิ้นคิดว่าทุกอย่างจะดีขึ้นถ้าเราเปิดใจคุยกันว่าจุดกึ่งกลางตรงไหน ที่จะทำให้เราทำงานด้วยกันอย่างสบายใจและยังทำให้งานเดินต่อไปได้ด้วยดีค่ะสิ่งที่มิ้นได้รับมาจากการทำงาน 2 ปีที่นี่ ประสบการณ์ ความสุข และความสนุกนั้นยังมีอีกมากมาย แต่มิ้นขอหยิบยกมาสั้นๆ 4 ข้อนี้ ซึ่งอย่างที่บอกว่าเป็นในทุกข้อมีความคิดเห็นของมิ้นอยู่ในนั้นด้วย อาจจะเหมือนหรือแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับประสบการณ์หรือมุมมองของแต่ละคน ขอบคุณผู้อ่านทุกคนที่อ่านกันมาถึงตรงนี้ หวังว่าบทความของมิ้นจะช่วยให้ทุกคนได้ประโยชน์หรือเพลิดเพลินกันนะคะส่วนใครที่สนใจอยากร่วมงานกับไอแอมคอนซัลติ้ง ตอนนี้ก็มีเปิดรับอยู่หลากหลายตำแหน่งเลย สามารถเข้าดูรายละเอียดของแต่ละตำแหน่งงานได้ที่ www.iamconsulting.co.th แล้วเลือกหัวข้อ join us หรือส่ง E-mailพร้อมแนบ Resume มาได้ที่ recruit@iamconsulting.co.th ได้เช่นกันค่ะ สมัครกันเข้ามาเยอะๆนะ แล้วเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวไอแอมด้วยกันนะคะ

ผมไม่เชื่อเรื่อง Work-Life Balance แต่คิดว่างานคือ Subset หนึ่งของชีวิตถ้าวันไหนไม่ได้ทำงานจะรู้สึกว่าวันนั้นตัวเองยังไม่ได้ทำอะไรบางอย่างที่มีคุณค่า บทความนี้ผมอยากจะขอเขียนถึงเรื่อง “สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการทำงาน 7 วัน” ในช่วงเวลา 3-4 เดือน ซึ่งผมรู้สึกว่ามันเติมเต็มชีวิตมาก ๆ รู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่าได้ทำประโยชน์อะไรบางอย่างจาก skills ที่ตัวเองมีให้กับคนอื่น วันนี้ผมอยากจะแชร์ประสบการณ์ของผมให้ได้ลองอ่านกันดูครับ ผมขอเกริ่นนำก่อนว่า ณ ตอนนี้ ผมทำอะไรอยู่ ในช่วงวันธรรมดาวันจันทร์ – วันศุกร์ : ผมทำงานประจำที่ IAM Consulting ดูแล Product ในทีม Swish วันเสาร์ : ผมมีโอกาสได้ทำ Digital Marketing ให้กับ Startup ที่หนึ่งเกี่ยวกับเรื่องสุขภาพและฟิตเนส วันอาทิตย์ : คิดคอนเทนต์ ถ่ายวิดีโอ และตัดต่อวิดีโอ ให้กับเพจ IT influencer เจ้าหนึ่ง และมีงานแปลบ้างแล้วแต่ช่วงกับงานที่เข้ามา แต่ก็จะใช้เวลาวันอาทิตย์ทำสิ่งอื่น ๆ ที่นอกเหนือจากงานหลักของวันธรรมดา และวันเสาร์ สิ่งที่ผมจะแชร์ต่อไปนี้เป็นความคิดเห็นจากมุมมองของผม บางท่านอาจจะไม่เห็นด้วยกันทุกประการนะครับ 1) ผมเชื่อว่า “งาน” คือ Subset หนึ่งของชีวิตเท่านั้น และเราไม่จำเป็นต้องแยกงานกับการใช้ชีวิตออกจากกันโดยสิ้นเชิง ไม่จำเป็นต้องเริ่มงานแค่เวลาทำงาน 8:30 - 17:30 หรือในวันหยุดเสาร์ – อาทิตย์จะไม่ทำอะไรที่เกี่ยวกับงานทั้งสิ้น การทำแบบนี้บางทีมันทำให้เราไม่มีความสุขในการทำงาน จะทำให้คอยคิดแต่ว่าเมื่อไหร่จะวันหยุดรู้สึกหดหู่ทุกครั้งที่วันจันทร์มาถึง มันคือการ Limit Creativity ของเรามากเกินไปจนจะกระทบต่อคุณภาพของงานที่เราทำ รวมถึงการคิดต่อยอดไปเรื่องอื่น ๆ ได้ไม่ค่อยดีเพราะถูกเฟรมไว้ว่าเวลาทำงาน จะต้องเป็นแค่ จันทร์ – ศุกร์ 8:30 - 17:30 ซึ่งบางครั้งไอเดียดี ๆ ที่สามารถนำมาปรับใช้กับการทำงานใดงานหนึ่ง มันอาจจะไม่ได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่เราทำงานก็เป็นได้ การที่เราแยกวันทำงานกับวันหยุดออกโดยสิ้นเชิงทำให้เราจำกัดความคิดในกรอบเวลาเกินไป 2) การทำงานทุกวันทำให้ผมรู้สึกว่าเราเก่งขึ้นได้ทุกวันแม้ว่าจะแค่วันละ 0.5 - 1% เราก็สามารถบริหาร Productivity ตัวเองให้ดีขึ้นได้ ซึ่งการทำงานทั้ง 7 วันที่บอกนี้ไม่ใช่ให้ทำงานแบบหามรุ่งหามค่ำทุกวันหรือทำทั้งวันทั้งคืนนะครับ แต่เป็นการโฟกัสแต่ละ task ตามช่วงเวลาให้ได้อย่างเหมาะสม จัดสรรเวลาให้กับสิ่งที่เราทำได้เต็มที่รู้ว่าช่วงไหนควรทุ่มเทช่วงไหนควรพักมันทำให้จัดลำดับสิ่งสำคัญรอบ ๆ ตัวได้ดีขึ้น เราสามารถเลือกทำกิจกรรมที่เป็นประโยชน์กับตัวเองได้ ไม่เสียเวลาไปกับสิ่งที่คิดว่าไม่น่าจะเกิดประโยชน์กับตัวเราทั้งทางร่างกายและจิตใจ ผมภูมิใจกับสกิลนี้ในตัวเองมาก (555 ขอขิงหน่อย) 3) การทำงาน 7 วันทำให้เรา appreciate กับช่วงเวลาพักหรือผ่อนคลายมากขึ้นเยอะและใช้เวลาว่างได้คุ้มค่ามากกว่าเดิมไม่ใช้เวลาว่างให้เปล่าประโยชน์ไปเหมือนแต่ก่อน เมื่อเราเห็นความสำคัญของเวลาว่างมากขึ้นเราจะสามารถเลือกทำกิจกรรมที่อยากทำจริง ๆ ได้ดีกว่าเดิมการตัดสินใจทำสิ่งต่าง ๆ ก็เลือกตัดสินได้ดีขึ้น เพราะเมื่อเวลามีจำกัดมันจะเป็นการบังคับให้เราต้องเลือกสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อตัวเองไปโดยอัตโนมัติ 4) สภาพแวดล้อมในการทำงาน การทำงานในกับคนต่างบริษัทหรือต่างสถานที่ ทำให้เราเจอกลุ่มคนหลากหลายสังคมมากขึ้นได้เรียนรู้จากคนแต่ละกลุ่มทุกวัน ยอมรับฟังความเห็นและความหลากหลายมากขึ้น เช่น วันจันทร์ถึงศุกร์เราเจอกลุ่มคนในที่ทำงาน เมื่อไปหาลูกค้าก็ได้เจอกลุ่มคนต่างกันไปอีกแบบ ในช่วงวันเสาร์และอาทิตย์ก็จะเป็นคนอีกกลุ่ม ซึ่งแต่ละคนก็จะมีความคิดเห็นที่แตกต่างกันไปตามแต่ละมุมมองของแต่ละคน ทุกคนล้วนมีเป้าหมายที่ต่างกันมี expectation ที่ต่างกัน ผมรู้สึกว่าผมโชคดีมากที่ได้อยู่รายล้อมไปด้วยคนหลากหลายรูปแบบ ทำให้ผมได้เรียนรู้จากทุกคนจาก background มันทำให้ผมเป็นคนที่ Open to any idea และมี Emphatic Thinking แบบสุด ๆ ไปเลยเหมือนกัน และที่สำคัญผมสามารถนำวิธีการทำงานในรูปแบบต่าง ๆ ของแต่ละกลุ่มคนที่เจอมาปรับใช้ได้กับทุกวัน มันทำให้เราเก่งขึ้นแบบทีละนิดแต่พลิกแพลงอะไรได้ดีขึ้นเยอะ 5) ผมเรียนรู้ว่าการทำงานให้ดีให้มีคุณภาพจะต้องมี Flexibility มาก ๆ และต้องพร้อมที่จะรับมือกับสิ่งต่าง ๆ ได้ตลอดเวลาเพราะบางทีเราก็มีงานที่ต้องแก้ในช่วงเวลาที่นอกเหนือจากเวลาออฟฟิศหรือบางอย่างถ้าทำแล้วจะมีผลกระทบต่อคนอีกหลายคน ดังนั้นเราต้องรู้จักที่จะเรียนรู้ที่จะปรับตัวเองจากสถานการณ์ต่าง ๆ ให้ได้ คนเราไม่จำเป็นต้องทำงานแค่บนโต๊ะเปิดคอมเพียงอย่างเดียว เราอยู่ที่ไหนก็สามารถทำได้ถ้าจะทำ ซึ่งผลลัพธ์อีกอย่างก็คือเราจะมองหา tools ต่าง ๆ มาช่วยให้ตัวเราทำงานได้อย่างราบรื่นขึ้น เพราะฉะนั้นเปิดใจเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ เป็นคนที่ยืดหยุ่น ใจเย็น ต่อรองได้ และคิดถึงผลลัพธ์ของการกระทำของเราออกมาก่อนเสมอ (ว่าสิ่งนั้นจะมีผลกระทบจากการที่เราทำหรือเปล่า) อย่างไรก็ตามแม้ว่าผมจะทำงานทุกวันก็จริง แต่สิ่งที่ยกเว้นไม่ได้เลยที่ผมจะทำให้ครบสม่ำเสมอก็คือ[1] ออกกำลังกายให้ได้อย่างน้อยสัปดาห์ละ 3-4 วัน[2] แต่ละวันกินน้ำให้ได้ 2-3 ลิตร[3] กินวิตามินให้ครบ เพราะใช้ร่างกายและสมองหนัก เราก็ต้องดูแลมันหน่อย เดี๋ยวงอแง 555อ่านมาถึงตรงนี้ดูเหมือนทุกอย่างจะราบรื่นและลงตัวใช่มั้ยครับ แต่จริง ๆ แล้วผมก็ยังมีอีกหลายอย่างที่ยังอยากทำอยู่แต่ก็ยังจัดสรรเวลาไม่ค่อยได้คาดหวังไว้ว่าจะทำให้ได้ดีขึ้นคือ- อ่านหนังสือที่ซื้อมาให้หมดเพราะซื้อเพิ่มทุกเดือนซึ่งตอนนี้ดองไว้มากกว่า 20 เล่มแล้ว- หาเวลาไปเที่ยวบ้าง ผมเป็นคนไปเที่ยวน้อยมากแทบจะไม่ไปเลยด้วยซ้ำเพราะเสียดายเวลาทำงาน- นอนให้มากกว่านี้ หลายครั้งเลือกที่จะลุยงาน(เร่ง)ให้เสร็จและช่วงนี้เริ่มที่จะเห็นผลกระทบแล้วว่าร่างกายไม่สามารถ recover ได้เหมือนก่อน- เล่นเกม ซื้อเกมมาดองแต่ไม่ค่อยได้เล่น- หาเวลาลงคอร์สเพิ่ม skills อื่น ๆ ที่ดูเอาไว้ (ดูมานานแล้วแต่ไม่เริ่มซักที)- เริ่มรู้สึกว่าความสัมพันธ์กับเพื่อนๆหรือคนรู้จัก (ที่นอกเหนือจากงาน) ถดถอยลง อันนี้แย่มากต้องรีบแก้ไขทั้งหมดนี้น่าจะตรงกับคำว่า Work-Life Integration ที่ผมได้ทำอยู่ ซึ่งตัวผมไม่ได้มองว่าตัวเองเป็นคนบ้างาน แต่มันเหมือนเป็นความคิดของตัวผมเองอย่างหนึ่งที่ถ้าไม่ได้ทำอะไรที่มี value ต่อคนอื่นก็จะรู้สึกว่ายังไม่ได้ทำอะไรที่เติมเต็มต่อตัวเอง